Nie wiemy jaki mamy potencjał

Moje pierwsze doświadczenie z "turbodoładowaniem" Transerfingu miało miejsce w 2011 roku podczas przyjęcia w Ambasadzie polskiej w Rzymie.

Pełniłam wówczas rolę koordynatora Stowarzyszeń Polaków w Europie podczas dorocznego zjazdu.

I tutaj mam małe zaskoczenie i dowód na to, jak pamięć ludzka jest ulotna. Całe lata wydawało mi się, że poznałam Transerfing dopiero w 2013 roku, a ja pierwszy raz testowałam go 2 lata wcześniej!

Właśnie na potrzeby tego wpisu sprawdziłam dokładnie daty, kiedy to było, bo dopiero ponad rok później, 4 grudnia 2012 inaugurowaliśmy konsulat honorowy w Anconie, i tam już na miejscu przez jakiś czas współpracowałam z Konsul Honorową, a wspominam o niej, bo na niej też testowałam z wielkim powodzeniem nauki Zelanda oraz te inne, mocniejsze rzeczy, o których mówię już tylko na grupie Krąg Kreatora. Natomiast przyjęcie w ambasadzie było w maju 2011 roku.

W trakcie przyjęcia większość miejsc siedzących była zajęta przez Kombatantów z II Korpusu Generała Andersa, którzy z racji wieku i wszelkich zasług mieli pierwszeństwo w ich zajmowaniu. Większość więc stała w grupkach, co rusz podchodziła do wielkiego stołu w głównej częsci sali, by poczęstować się pysznymi przekąskami czy ciastami.

Pogoda nie dopisała po południu. Padało i było chłodno. Zaserwowałam sobie kawę, na talerzyk położyłam ciasteczko i wcisnęłam się samotnie w najdalszy kąt obity boazerią, przyklejona do kaloryfera i obserwowałam towarzystwo. Bardzo byłam ciekawa, czy zadziała to, o czym pisze Zeland. Czekałam więc cierpliwie, bo wszyscy ci, których znałam, byli bardzo zajęci gdzieś tam, z kimś więc nie miałam w ogóle z kim rozmawiać.

Na początku było to krępujące i nie wierzyłam, że coś tak głupiego i trywialnego może mieć taką moc

I faktycznie. Po chwili ludzie zaczęli na mnie spoglądać. Jeden, drugi, trzeci... i podchodzić do mnie, a ż w pewnym momencie zrobił się wokół mnie spory okrąg, tak że musiałam wyjść z mojego ciepłego kąta i jakoś tak się to wydarzyło, że stałam w środku. Otrzymywałam mnóstwo pytań w zasadzie o wszystko. Nie nadążałam odpowiadać.

Całe to wydarzenie miało dużo daleko idących konsekwencji w moim życiu i dopiero po latach zdałam sobie z tego sprawę. Ambasadorem wówczas był przecudowny człowiek, Wojciech Ponikiewski, ale piorunujący wpływ na moją przyszłość miał były i jednocześnie niedługo ponownie wybrany na to stanowisko dyrektor Instytutu Polskiego w Rzymie, Władysław Pasikowski, z którym wymieniłam się jedynie uprzejmościami nad wielkim stołem z łakociami. Poleciłam mu fenomenalne ciasto do skosztowania i on wtedy powiedział mi coś, co wtedy było jedynie ciekawostką kulinarną, ale wywołało u mnie tąpnięcie 4 lata później.

Nie chcę teraz rozwijać tego tematu, bo to też jest długa opowieść, natomiast samo zjawisko na przyjęciu tak mnie zaskoczyło pozytywnie, że zapragnęłam więcej i więcej takich eksperymentów. Stosowałam turbodoładowanie nawet kilka razy dziennie i robiłam, co mi się żywnie podobało. Ważne, że miały to być rzeczy pozytywne. Nikt normalny z takim potencjałem nie odważy się działać na szkodę innych, bo to się po prostu nie opłaca.

Moje możliwości rosły z dnia na dzień. Pojawiały się korzystne sytuacje, ludzie i niejednokrotnie widziałam na własne oczy "zmianę scenografii" czy dziwnych ludzi w trakcie "przejścia indukowanego".

Mam naprawdę ogrom sytuacji do opowiedzenia, a były one tak mocne, że o niektórych nawet nie powinno się głośno mówić.

Kolejnym takim mocnym wydarzeniem była sytuacja w biurze Konsul Honorowej w Anconie, gdzie jak zwykle weszłam rano i zablokowałam pewną dyskusję, która rozgrywała się za każdym razem i  tym razem, nie chciałam jej prowadzić, więc wykonałam jeden ruch a pani Konsul natychmiast przestała mówić, usiadła i przez chwilę wydawała się nieobecna. Nigdy więcej nie było potrzeby używać tego narzędzia. Zupełnie tak, jakby ten problem zniknął na zawsze.

Wiem, że to, co piszę może wydawać się nieprawdopodobne, ale w dobie tylu badań, odkryć, zwłaszcza w dziedzinie fizyki kwantowej, nietrudno sobie wyobrazić, jak wielkie możliwości stoją przed nami, których jeszcze nie odkryliśmy i nienazwaliśmy, ale one istnieją. Podobnie jak powietrze, nie widzimy go, nie jesteśmy na codzień jego świadomo, ale oddychamy i bez niego bardzo szybko zginęlibyśmy.

Dzięki tej wiedzy zbudowałam lata temu imperium. Kariera, relacje, życie jak w bajce. Potem oczywiście popełniłam straszny w skutkach błąd i straciłam wszystko, ale odgruzowałam się i dalej działam prężnie, moja kariera rośnie i nie zatrzymuję się. Kolejny raz widzę, jak wszystko działa i tym razem zamierzam dzielić się tą wiedzą z Tobą na zasadach zgodnych z prawami których wcześniej nie respektowałam, aby nigdy więcej nie dostać obuchem w głowę, za uszczęśliwianie innych na siłę, bo ja miałam dobrze i chciałam, aby inni też tak mieli. Wbrew ich woli.

W ten sposób powstał Projekt MAG. Dla kobiet gotowych na pełną moc i wzięcie życia w swoje ręce. Nawet jeśli jesteś w tej chwili w najczarniejszej dziurze, w każdej chwili możesz z niej wyjść.

Ja wychodziłam sama i trwało to trochę długo, ale Ty masz mnie, a ja wiem, jak to zrobić.

Zatem jeśli też masz już dość bylejakości w życiu i wegetowania, zacznij czytać tutaj

A tutaj zapisz się na newsletter

Czy jesteś gotowa, aby odblokować swój
KOD ELEKTRYCZNOŚCI i wejść do KRĘGU KREATORA?
SPRAWDŹ PROJEKT MAG

CHCĘ ODZYSKAĆ MOC